لوله های پکس(PEX)| ویکی پدیا فارسی

لوله های پکس(PEX)

پکس پلیمری ترموست است که پس از طی مراحلی به نام شبکه ای شدن (Cross linking) و پیدایش تغییرات ساختاری، از پلی اتیلن سنگین به دست می آید.

پلي اتيلن (PE) يکي از پرمصرف ترين مواد ترموپلاست در جهان است که خواص مکانیکی و شیمیایی بسیار خوبی دارد. اين پليمر ضعفهايي از جمله عدم مقاومت در مقابل حلالها در دماي بالا و ترک زايي تنشي را به همراه دارد.

براي رفع اين ضعف از عمليات مشبک سازي استفاده می شود. اين فرآيند، مقاومت پليمر مشبک شده (PEX) را در مقابل فشار و دماي بالا افزايش داده و تاثير زيادي نيز بر افزايش مقاومت شيميايي آن دارد.

با شبکه ای شدن پلی اتیلن، خواص جریان پذیری این پلیمر محدود شده و در بسیاری از حلالهایی که پلی اتیلن معمولی را حل می کنند، حل نمی گردد. علاوه بر این پلی اتیلن اصلاح شده و مقاومت حرارتی آن افزایش یافته و از مقاومت خستگی بسیار بیشتری برخوردار می شود.

برای شبکه ای کردن روش های متعددی وجود دارد. سه روش عمده عبارتند از:

  • روش پراکسید
  • روش سیلان
  • روش تابشی

در استاندارد های جهانی حاصل سه روش فوق به ترتیب ذیل نامگذاری می شود :

  • PEX-A
  • PEX-B
  • PEX-C